
Met het rigoureus snoeien van gras en struiken heeft de Spijkenisser plantsoenendienst bijna alle egels verjaagd, aldus kerklid Annette van Grondelle.
Stadshovenier verjaagt egel
SPIJKENISSE - Met het rigoureus snoeien of zelfs verwijderen van gras en struiken heeft de Spijkenisser plantsoenendienst bijna alle egels Spijkenisse uitgejaagd.
Dat zegt milieuvoorvechtster Annette van Grondelle. Zij heeft zich hierover bij de gemeenteraad beklaagd. ,,Zonder ondergroen sterven de egels,’’ waarschuwt zij.
Het gevolg van het in de winterperiode uitdunnen of zelfs weghalen van de lage begroeiing is volgens Van Grondelle dat de naaktslak - het maaltje van de egels - in Spijkenisse welig tiert. Ze vindt dat het uitdunnen van het groen voortaan beter in de zomer kan gebeuren, omdat de egels dan in de maanden ervoor voldoende tijd hebben gehad de buik vol te eten.
Van Grondelle krijgt steun van de PvdA, die de egels nu op de politieke agenda heeft gezet. Volgens PvdA’er Hans van Kleef is het ook een probleem dat egels niet weg kunnen uit tuinen als die met dichte hekken zijn omheind
klik hier voor het oorspronkelijke artikel in het Algemeen Dagblad d.d. 8 maart 2009
Dit stukje in de krant was naar aanleiding van de zienswijze die Annette van Grondelle uitsprak op het stadhuis tijdens een raadsvergadering.
"Eerst lachen ze je uit, dan word je beschimpt en ten slotte win je." (Ghandi)
Geachte aanwezigen, mevrouw de burgermeester,
Allereerst dank ik voor de gelegenheid die ik krijg om mijn onrust over het verdwijnen, uitdunnen en kappen van het ondergroen aan u kenbaar te maken.
Ik zou U willen vragen, even in gedachten terug te gaan naar de afgelopen zomer.
Is het U opgevallen hoeveel naaktslakken er waren? Dit waren er erg veel en het zullen er nog veel meer worden.
Op de paden langs singels en grasvelden cq plantsoentjes moest je soms spitsroeden lopen tussen de naaktslakken zodra de schemering of regen viel.
Het is niet mijn bedoeling u te vragen op al deze slakken zout te gaan leggen, maar ik pleit ervoor om hun natuurlijke vijand, de egel beter te vertroetelen.
Egels eten naaktslakken, maar de egels verdwijnen. Doordat er steeds meer ondergroen verdwijnt, hebben egels geen bed meer en kunnen dus ook de winterslaap niet doorkomen. Denk zelf eens na, wanneer zag u voor het laatst ’s avonds een egeltje lopen? Vroeger zag ik ze geregeld wandelen, maar dit zal steeds meer verleden tijd worden en zal het een paradijs voor slakken zijn. Deze zullen dan het laatste groen opeten en afmaken waar de mens mee begonnen is. Afbraak van de natuur en verstoring van het natuurlijk evenwicht.
Laat het niet zover komen en herplant ondergroen ten behoeve van de egel en dus de burger.
En niet alleen de egel verdient als trouwe vriend aandacht, maar ook de kleine vogeltjes. Deze zoeken ook vooral het ondergroen op ter bescherming tegen de grotere soortgenoten. Zij zijn onze helpers in de strijd tegen de muggen en andere insecten.
De aarde warmt op, meer natte, warme zomers waar vooral de muggen goed zullen gedijen. Zij zullen niet direct tot een olifant uitgroeien, maar kunnen wel heel veel last veroorzaken en misschien zelfs ziekten gaan overbrengen. Menige burger die zo’n kleine mug ’s nachts in de slaapkamer hoort zoemen zou hem zelfs zonder pardon voor een olifant willen omruilen.
Zwaluwen zie je al lang niet meer in steden, met onze antizwaluw huizen, maar de heggenmus, bij gebrek aan heggen ook steeds minder, terwijl de koolmees hoofdzakelijk zijn neus in de winter laat zien.
We hebben, nu burgers steeds meer hun tuinen barricaderen met houten hekken, extra behoefte aan ondergroen in de openbare ruimten.
Laten we dat niet onderschatten. De enkele eenzame egel die Spijkenisse nog rijk is slaapt in het ondergroen, maar wordt daarin gestoord door tuinlieden die uitdunnen en weghalen. Dan sterft zo’n egeltje meestal en daarmee is er weer een nuttig dier minder. Laat dit uitdunnen, met mate, in de zomer gebeuren als de egel dik en vet is en een andere woning kan zoeken.
Ik wil u ook vragen om niet meer in de winter sloten uit te baggeren, daar de modder het bed is voor salamanders en kikkers. Kikkers zijn, zoals u weet, ook onze bondgenoten bij de muggenjacht. Muggen worden in het water geboren. Kikkers zitten dus op de eerste rang en vangen veel. Egel, salamander, kikker en pad zijn beschermde dieren. Behandel ze aub ook zo.
Ik pleit hier voor betere voorlichting over belangrijkheid van groen in de gemeentekrant. Ik ken het dilemma van de tuinlieden die steeds weer geconfronteerd worden met mensen die bomen, groen kwijt willen. Maar groen is geen kwestie van fijn of niet fijn, maar een levensnoodzaak.
Als mensen in Hoogwerf de dijk niet mooi vinden halen we hem ook niet weg. Fijnstof is een sluipmoordenaar en het enige wapen is groen. Laat dat de burger bij herhaling weten.
Dank u voor uw aandacht.
De reactie van bugermeester en raadslieden:
Dank u wel mevrouw van Grondelle. We gaan intern kijken hoe we het beste aandacht kunnen geven aan dit onderwerp. Vorig jaar had ik een nest met moeder en drie kleintjes. Behalve vrijwel geen slakken in de tuin leverde het ook een spannende tijd op. Het aantal jonge egels bleef tot het eind een vraag, omdat we niet in het nest wilden kijken: dat verstoort veel te veel. En zou alles wel goed gaan? Prima, veel eten in onze tuin en via uitgangen ook naar andere tuinen.
Ik heb intussen ook de burgemeester enthousiast gemaakt. Ze heeft geen egels in de tuin en ik vroeg haar of ze er wel in kunnen. Daar gaat zij voor zorgen. Binnenkort ga ik een ochtend met de wethouder van het ondergroen door een aantal wijken fietsen en dan wil ik ook daar nadrukkelijk aandacht aan geven.
Kortom: u heeft iets goeds los gemaakt. Nogmaals onze dank daarvoor!
met vriendelijke groet,
Hans van Kleef
PvdA-fractie Spijkenisse
Mijn inspanningen voor de egel gaan door en… hebben resultaat. Ik schreef verleden jaar het volgende in de krant.
PRIKKELTJE WIL U EVEN ALLEMAAL SPREKEN
Lieve allemaal, namens alle egeltjes wil ik het woord even tot u richten.
Ik ben een klein egeltje en lig te woelen in mijn winterslaap. Ik ben even opgestaan om het volgende te schrijven. Ik maak mij namelijk grote zorgen.
Wij egeltjes doen ons best voor u, We eten slakken en schadelijke insecten. Wij doen dat ’s nachts zodat wij niemand storen en wij doen heel stil. Niemand heeft last van ons, alleen plezier. Wij zijn nuttig. Dit zeg ik in alle bescheidenheid.
Maar omdat wij onopvallend ons best doen worden wij zwaar over het hoofd gezien. Men houdt geen rekening met ons. Want hoe vreemd het ook klinkt. WIJ MOETEN WEL EEN BED HEBBEN. Zo, dat is er uit. Wij egeltjes vragen u daarom om een plekje in uw tuin een beetje rommelig te laten, liefst onder een heg of een plank of zo iets waar een hoop bladeren kunnen liggen of stukjes hout. Daar maken wij ons bed in op. Een composthoop is ook goed, beter zelfs, maar misschien iets teveel gevraagd. Dan richt ik een verwijtend woord naar het GEMEENTEBESTUUR en de TUINMANNEN. Midden in de winter haalt u het groen onder de bomen weg, het zo genaamde ondergroen. Dat is ons bed! Als u het in de zomer doet kunnen we misschien een ander plekje vinden, maar in de winter hebben we daar geen kracht en energie voor. Wij zijn beschermde dieren, maar er is niemand die ons beschermt.
Ik sprak nog een vermoeide kikker die samen met een uitgeputte salamander op stap was. Zij ondergingen hetzelfde leed. Midden in de winter worden de sloten uitgebaggerd. In die lekkere zachte warme modder SLIEPEN DE KIKKERS EN SALAMANDERS. Lieve allemaal denk ook aan ons. Wij willen leven.
O,ja mocht u ons nu in u tuin verwelkomen, zet dan geen melk voor ons neer. Wij vinden het lekker maar gaan er dood van. Stukje fruit is goed, kattenbrokjes ook. Als u een vijver heeft dan willen wij daar wel in zwemmen, maar kunnen niet tegen een steile rand opklimmen, dus graag een plankje of iets anders zodat we er weer uitkunnen.
Dit was het. Ik probeer nog een paar weekjes te slapen, tot eind maart of april of zo.
Er waren raadsleden die erdoor geraakt werden en in het voorjaar werd ik gebeld om met één van de raadslieden alhier een gesprek te hebben. Hij stelde voor om hier een soort egelreservaat aan te leggen. Voor egeltjes die bij de egelopvang weer op de pootjes zijn geholpen en weer vrij mogen.
Een tijdje later hebben we het plan besproken met een man van de millieugroep, waar we het gaan doen en ik heb mijn oog laten vallen op een park bij ons in de buurt. Daar zijn een aantal scholen in de buurt en die willen we het reservaat laten adopteren. Dat houdt in dat zij b.v egelhuisjes zullen bouwen, in het park van losse takken verzamelen of dode takken snoeien en daar houtrillen en houtstapels van maken waar de egeltjes een nest kunnen maken.
Ook zullen we de plannen uitwerken om de egel in de stad meer mogelijkheden te geven om zich beter te kunnen handhaven.
Op de mededeling dat er jonge egeltjes zijn geboren kreeg ik leuke reacties vanuit het stadhuis.
We houden u van de resultaten op de hoogte.