sept. 2009: van de MVG redactie:
George Tuffin uit de kerkelijke Wijk Antwerpen schreef een inleiding t.b.v. een discussie in Mormoons Forum onderaan deze pagina n.a.v. de recente hoofddoeken-kwestie in Antwerpen. Denk mee en praat mee!
Deze inleiding beoogt slechts een discussie op gang te brengen en pretendeert zeker geen volledig beeld te schetsen.

Antwerpen in rep en roer over hoofddoeken
door George Tuffin

Inleiding
HLD zijn niet bekend voor het dragen van uitwendige of zichtbare tekens van hun godsdienst.   We dragen geen keppeltje noch een kruisje. Alhoewel we ook een engel Moroni als dasspeldje durven gebruiken en dat de jeugd van Zion ook allerlei kentekens of sieraden heeft in verband met het JMJV programma. Maar we hebben de gewoonte niet om die altijd op onze kledij te dragen. In deze laatste dagen heeft de kerk eigenlijk nooit last gehad met andere godsdiensten. Indien er natuurrampen (aardbevingen, overstromingen en hongerssnood) plaats grijpen in landen waar de Islam het woord voert, wordt er altijd samengewerkt met de Rode Halve Maan, de Islamitische vorm van het Rode Kruis, om daar hulp te bieden in de vorm van voedsel, kleding en werkmateriaal.

Dr. Ingrid Taselaar haar eerste observatie was dat: we “teveel details vrijgeven over onze verbondskledij.  Ik zou eerder een vergelijking maken met de Joodse “tallit katan” (zie Numeri 15:38-39) hetgeen ook een onderkledingstuk is dat gedragen wordt  ter herinnering aan de geboden. Het enige teken, als men dat al zo zou willen noemen, is het garment wat wij, net zoals religieuze Joden (de tallit katan) dragen onder onze kleding ter herinnering aan de Geboden des Heren en de verbonden die wij met de Heer sloten. De details van de “tallit katan” vindt u wel via Google en ook op MVG.”

Algemeen gesproken is door de jaren heen het alom bekende kruis (van de katholieken) ook uit woningen, hospitalen en openbare plaatsen verdwenen. In Europa heerst er in scholen en openbare plaatsen een vrij verschillende vorm van censuur tegen het al of niet dragen van hoofddoeken. In Groot-Brittannië heeft men op de werkplaats daar schijnbaar geen problemen mee. De Britse Staat zat natuurlijk met een hoop immigranten opgeschept die van her en der de natie bevolkten. De vele inwijkelingen bleven hun godsdienst van hun thuisland in Groot-Brittannië belijden. Het scholensysteem werkte daar met een schooluniform, zodat een neutrale kledingssfeer werd gecreëerd. Iedereen draagt hetzelfde en er is dus geen uitwendig godsdienst vertoon.

Dr. I. Taselaar is echter geen expert op het gebied van onderwijs in Engeland. Wel verwees ze naar rechtszaak van het jaar 2005. “De poppen gingen aan het dansen toen een moslima een “hijab” naar school wilde dragen waarop ze prompt werd geschorst. De school had in samenwerking met de lokale moslimgemeenschap een aanvaardbaar schooluniform samengesteld en dit grietje, “Shabina Begum”, gesteund door een radicale moslimgroep, wilde weer eens een statement maken.  Ze daagde de school voor de rechtbank en de school verloor het eerste proces, maar de instelling ging echter in beroep en wonnen de zaak zowel bij het Hoge gerechtshof als bij het Europees Hof. Het leggen van bommen op de bus en in de Underground is dan weer een geheel ander verhaal”.

Antwerpen in vuur en vlam
In Frankrijk werden de hoofddoeken enkele jaren terug ook verboden en in België is dit ook de gangbare regel. Maar met de start van het nieuwe schooljaar kwam er herrie van. Twee athenea (Antwerpen en Hoboken) hadden deze wet nog niet toegepast en besliste in september van het nieuwe schooljaar werd de hoofddoeken te verbieden. Een aantal jonge maar boze moslima’s namen dit niet en startte een beweging tegen de nieuwe schoolregel. De jongedames begonnen te betogen voor de scholen. Het werd een zeer moeilijk debat en Iman van Antwerpen besloot om een ei gen school voor moslima's in Antwerpen op te richten. Wij hebben al een Jodenschool in onze stad en zo zou er een moslimschool kunnen bijkomen. Een pittig detail is dat de moslima’s thuis hun hoofddoek gewoonweg af doen. Het antwoord van de schooldirectie was daarom ook zeer gerechtvaardigd toen men stelde dat de school ook een “thuis” was voor de leerlingen en dat ze daar dan ook hun hoofddoek kunnen afzetten. De Antwerpse actiegroepen tegen het hoofddoekenverbod “Boeh” (Baas over eigenhoofd) en de “Vrije Keuze” zijn deze week zogezegd al gestart met een eigen school voor Moslima's die weigeren hun hoofddoek af te zetten in de klas. Dat zegt de Antwerpse imam Taouil in De Standaard en Het Nieuwsblad. De vraag is natuurlijk of zijn het Belgische schoolplan toepassen in hun nieuwe school? Ze volgen daar de gewone vakken volgens het gewone schoolritme, van 8.30 uur tot 16 uur. Als levensbeschouwelijk vak voorzien wij enkel Islam, maar iedereen is welkom. Dit is geen madrassa (islamschool). Als iemand graag katholicisme volgt bij ons, zal er moeite worden gedaan om daar een leerkracht voor te vinden. De leerlingen komen uit de athenea van Antwerpen en Hoboken. “Er is uiteraard vrijheid van onderwijs in Vlaanderen en iedereen die aan de voorwaarden voldoet , kan een school oprichten. Maar het is beter dat de scholen een goede mix van de samenleving moeten zijn. Op straat lopen de kinderen ook door elkaar en het is beter dat scholen een weerspiegeling van de samenleving zijn. Gescheiden scholen lijken me dus geen goede oplossing.” (onderwijsminister Pascale Smet).

Er werd ook naar de Raad van State gestapt en het schijnt dat de moslima’s misschien gelijk gingen krijgen. Het wordt dus wachten op de uitspraak van deze overkoepelende instantie. Natuurlijk reageerden de koepel van de GO-scholen (Gemeenschapsonderwijs) al met een tegenzet en zij zullen in 2010 overal het hoofddoek weren. Dan blijft alleen nog het Vrij Onderwijsnet (Katholiek Onderwijs) over die voorlopig de hoofddoek toelaten. Maar zij vermoeden dat er geen moslima’s naar hun scholen zullen komen. De komende dagen bekijkt de moslimgemeenschap hoe ze zal reageren op het algemene hoofddoekenverbod in de scholen van het gemeenschapsonderwijs.

Ook Karim Hassoun van de Arabisch Europese Liga (AEL) liet verstaan dat de plannen voor de oprichting voor eigen moslimscholen klaar zouden liggen. Maar binnen de moslimgemeenschap waren de meningen duidelijk verdeeld en enkel de opstandige moslima’s kwamen in beeld terwijl er een stille meerderheid zich wel bij de Belgische schoolwetten wilde neerleggen. Ook de uitspraken van de Antwerpse imam Taouil diende met een korrel zout genomen te worden. “Taouil is eigenlijk maar de gebedsleider in een Antwerpse moskee en niet meer dan dat.” (Sp.a-schepen Selahattin Koçak, Beringen). De grote politieke partijen steunen het hoofddoekenverbod dat het gemeenschapsonderwijs wil invoeren. Tegelijk vrezen ze voor de dreiging van de oprichting van moslimscholen. Natuurlijk zou dat nefast zijn voor de inburgering. ( bron: Belga en Metro).

In de Verenigde Staten
In Amerika deelt men mee in ons probleem. Het wordt daar echter van Staat tot Staat anders ingekleurd. De grote meerderheid heeft geen problemen met de moslimgemeenschap zelfs na 9/11 zijn daar de gemoederen vrij bedaard. Het is te groot om zich altijd zorgen te moeten maken over allerlei godsdienstverschillen. Volgens reporter William McCall van Associated Press zijn er nog drie staten dwarsliggen en van oordeel zijn dat openbare gebouwen en scholen neutraal dienen te zijn qua godsdienstuitingen. De scheiding van kerk en staat wordt daar drastisch toegepast en negeert de uitspraken van de overkoepelende Amerikaanse grondwet. We spreken hier over de drie staten Oregon, Nebraska en Pennsylvania. In Oregon werd dat ooit opgestart door de Ku Klux Klan. Zij waren tegen RKK, de witte boorden van de priesters en de kledij van de nonnen. Daar mag het lerarenkorps geen godsdienstige kledij dragen in de klaslokalen. Pennsylvania en Nebraska beschikken over ongeveer dezelfde wetten. De Staten willen zogezegd de studenten beschermen tegen alle godsdienstvormen in hun scholen. De leraren mogen daar dan ook geen godsdienstige kledij, noch tekens van hun geloof dragen. Deze oude wet overleefde zelfs in 1980 een rechtszaak van een Sikh die zijn tulban in de klas wou dragen. Een Moslimleraar in Pennsylvania verloor ook zijn rechtszaak in 1991 omdat er een oude wet bestond die hoofddoeken verbood. Er dook een versoepeling van de wet op in Nebraska. De gouverneur Ted Kulongoski lanceerde daar de “Oregon Workplace Religious Freedom Act”. Zo kunnen arbeiders hun godsdienstige kledij (of tekens) tijdens hun werk dragen. Maar deze wet zei niets over het onderwijs en de leraren vielen nog steeds de oude wetgeving. Mona Elgindy, een student in de Rechten (Loyola University in Chicago) is een moslima en een gewezen lerares. Ze kon nergens een achterpoortje vinden. Zij was van oordeel dat de oude wetten niet door een aantal leraren waren opgericht, die hun job niet wilde verliezen, toen ze geconfronteerd werden de federale administratie. Het gerechtshof in zowel Oregon en het federale gerechtshof in Pennsylvania weigerden de wensen van de leraren te aanhoren. Het zijn hier de overkoepelende schooldistricten die de oude wetten blijven bekrachtigen en naar neutraliteit streven. Michael Kaufman, een professor van Elgindy’s en een expert in de Onderwijswetgeving, zei dat het verbieden van het dragen van religieuze kledij op school een normale gewoonte was geworden. De religieuze opinie van de leraren kwam niet in het gevaar zo lang ze in de klassen geen aanstoot geven. Dave Fidanque, uitvoerend directeur van de ACLU in Oregon, zegt dat de wetten de religieuze neutraliteit ondersteunen in openbare scholen, zelfs in deze moderne tijden, waar veel veranderd is. Het is geen eenvoudige zaak. Er zijn scholen gevochten hebben voor hun eigen geloofskeuze. Zodat enkel hun jongere soortgenoten in deze openbare scholen een plaatsje konden vinden. Zowel Rajdeep Singh Jolly, de wettelijke raadsman van de Amerikaanse Wettelijke Verdediging en het Onderwijs Fonds van de Sihks, als Ibrahim Hooper, de spreekbuis voor de Raad van Amerikaans-Islamitische Betrekkingen, zeggen dat deze wetten niet grondwettelijk zijn, maar ook discriminerend werken daar ze de minderheden het leven lastig maken. De Sikh groep vroeg het Departement van Amerikaans Recht om een onderzoek in te stellen of de oude wetten van Oregon het artikel 7 van de Federale Burgerrechten niet schenden. Zij ontvingen een brief van dat Department. Zij zouden dit zorgvuldig gaan onderzoeken. (Bron MVG website)

De tweede Golfbeweging
Net als in de VS betwijfelt onderwijsjurist Jan De Groof of het algemene hoofddoekenverbod dat werd ingevoerd in het Gemeenschapsonderwijs wel strookt met de wet. Dat stelt hij in een interview met De Standaard. De Groof vraagt zich af of het verbod te rijmen valt met grondwetsartikel 24, derde paragraaf: 'Ieder heeft recht op onderwijs, met eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden'. Met fundamenteel recht valt er over te twisten of een hoofddoek dragen een fundamenteel menselijk recht is of niet. Volgens het internationale recht is dat het geval en als een Belgische rechtbank daar ook zo over oordeelt zit het Gemeenschapsonderwijs met een probleem. De Groof stelt ook dat het pedagogisch project van het GO onderwijs in gevaar komt. Kernbegrippen als actief pluralisme en levensbeschouwelijke verscheidenheid worden met de voeten getreden als er een verbod wordt doorgevoerd op levensbeschouwelijke symbolen. Vlaams kinderrechtencommissaris Bruno Van Obbergen vindt dan wel dat het hoofddoekenverbod indruist tegen artikel 29 van het Internationaal Kinderrechtenverdrag, dat stelt dat onderwijs gericht moet zijn op "het bijbrengen van eerbied voor de ouders van het kind, voor zijn of haar eigen culturele identiteit, taal en waarden, voor de nationale waarden van het land waarin het kind woont en het land waar het is geboren, en voor andere beschavingen". Ook worden er maandag er in Antwerpen ook nog protesten verwacht tegen het hoofddoekenverbod en voor het oprichten van eigen moslimscholen waar meisjes wel hoofddoeken kunnen dragen. Het hele Belgische politieke milieu is daar tegen gekant.

Escalatie
Het duurde niet lang of de Belgische Staatsveiligheid werd wakker en verklaarde dat imam Nordine Taouil een moslim is van extreem-islamitische strekking. Dat heeft Alain Winants, administrateur-generaal van de Staatsveiligheid, maandagavond in Terzake op Canvas (TV) gezegd. "Op basis van de inlichtingen die wij van mijnheer Nordine Taouil hebben verzameld, hebben wij geoordeeld te moeten meedelen dat de betrokkene dient beschouwd te worden als iemand die eigenlijk een extremistische moslim is van salafistisch-wahabitische strekking en die actief militeert in salafistische kringen", zegt Winants. Taouil zou ook opleidingen organiseren voor jonge Belgische moslims in radicale Koranscholen in Pakistan. Het salafisme is een compromisloze versie van de islam. "Het is eigenlijk een strekking die wil terugkeren naar de oorspronkelijke islam en die alle westerse invloeden op die islam verwerpt", aldus Winants. Taouil werpt zich op als woordvoerder van de moslimgemeenschap in België en liet zich de voorbije maanden opmerken met sterke uitspraken in het hoofddoekendebat. Hij is ook voorzitter van de moslimraad, die alle strekkingen binnen de moslimgemeenschap zou moeten vertegenwoordigen. (bron: Belga)

Centrum voor Gelijke Kansen vraagt nuance in hoofddoekenkwestie
15/09/09 - Brussel - Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) zegt dat 'het dringend nodig is om het principe van de individuele vrijheid van overtuiging en meningsuiting, terug centraal te stellen' in het debat over het hoofddoekenverbod. Volgens het CGKR roept het hoofddoekenverbod van het gemeenschapsonderwijs (GO!) vragen op. De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid om zijn overtuigingen te uiten en te veruiterlijken, zijn fundamentele principes', zegt het CGKR. 'Het is zo dat geen enkele, zelfs fundamentele, vrijheid absoluut is. Ze kan dus het voorwerp uitmaken van zekere beperkingen. Doch, dergelijke eventuele beperkingen moeten zorgvuldig omschreven en gerechtvaardigd worden, alsook proportioneel zijn.' Volgens het CGKR roept de beslissing van GO! over een algemeen verbod op levensbeschouwelijke tekens vragen op. Vanuit maatschappelijk oogpunt zegt het CGKR dat het de dialoog en een gedragen oplossing verkiest boven een 'eenzijdige beslissing'. Een algemeen verbod 'mist duidelijk de nuance en complexiteit die in dit debat onontbeerlijk zijn uit respect voor de vrijheid van geloofs- en levensovertuiging binnen onze samenleving'. Op juridisch vlak stelt het CGKR zich onder meer de vraag of het verbod voldoet aan de regels op Vlaams, Europees en internationaal niveau. 'Een voorafgaande toetsing van dergelijke maatregel aan hiërarchisch hoger geplaatste normen was wenselijk geweest, al was het maar om een escalatie van standpunten te voorkomen.'

Raad van State schorst hoofddoekenverbod Antwerps Atheneum niet
Uwe zijn nu 15/09/2009 en de krant “De Standaard” leren we dat de Raad van State zich dus niet uit spreekt over de wettigheid van het verbod. Er wordt niet ingegaan op de eis omdat de leerling te lang heeft gewacht om het hoofddoekenverbod in het schoolreglement  aan te vechten. Ze had al weet van de nieuwe schoolregel op het einde van het vorige schooljaar en had dan moeten handelen. De jongedame aarzelde te lang en wou ook een schriftelijk bewijs dat het Atheneum haar de toegang zou weigeren. Maar dat gebeurde niet, daar de directrice verklaarde dat iedereen op de school welkom was. De Raad van State had dit nagevraagd omdat dan de leerling wel nog zou kunnen opkomen tegen een maatregel waarbij de school haar de toegang tot de lessen weigert. Maar tot nu lijkt het veeleer dat de verzoekster zelf ervoor opteert afwezig te blijven. Dat was spijtig en dat motiveerde de Raad om met deze beslissing niet in te gaan.  

Moslima's leggen zich niet neer bij hoofddoekenverbod
Op diezelfde dag reageren ook in Mechelen de moslima's aan het KTA Wollemarkt. Ze zijn niet onder de indruk van het hoofddoekenverbod in het gemeenschapsonderwijs. Zij houden hun hoofddoek op. Sinds vrijdag heerst er een algemeen hoofddoekenverbod in het gemeenschapsonderwijs (GO). Toch laten de moslima's zich niet afschrikken en dragen ze nog even trots als voorheen hun hoofddoek om naar school te gaan. “Ik begrijp niet waarom ze dat hebben ingevoerd”, vertelt de twintigjarige Nawal Taouil. 'De sfeer op school was goed, er waren nooit problemen. Nu wordt een probleem gecreëerd, want wij gaan ons hier niet bij neerleggen.”Taouil begrijpt niet wat het probleem is. “Wij respecteren het schoolreglement en veroorzaken geen problemen, maar hebben wel recht op ons geloof.” Ook Ikram Biffi weigert haar hoofddoek uit te laten. “Ik draag die omdat ik geloof”, zegt ze. “Ik geloof dat die hoofddoek me beschermt tegen het kwade, dat is toch mijn goed recht”, zegt ze. “Ik zal zeker protesteren als men mij vraagt mijn hoofddoek uit te laten, maar wel zonder geweld. Geweld lost niets op.” De vergelijking met andere religieuze symbolen, zoals een kruis, wuift Ikram weg. “Een kruis met een hoofddoek vergelijken, doet alleen iemand die er niets van begrepen heeft,” zegt ze. “Dat is iets compleet verschillend.” Ikram vindt scholing belangrijk en zal zeker niet thuisblijven door het verbod. “Ik leer graag, ik kom graag naar school en tot nog toe is hier nooit een probleem geweest”, vertelt ze. Schepen van Onderwijs Caroline Gennez (SP.A) begrijpt de meisjes. “Wij hebben hier altijd een heel divers beleid gehad, de schooldirecties zijn vrij om te kiezen wat ze toelaten en wat niet”, zegt ze. Ze is wel blij dat de eenzijdige beslissing die het GO heeft genomen een overgangsperiode omvat. “In Mechelen verandert er pas iets vanaf volgend schooljaar”, zegt ze. “Dit geeft de meisjes de kans na te denken over wat ze gaan doen.” Gennez begrijpt dat in Antwerpen de situatie anders is, maar betreurt het algemeen verbod. Ze is geen voorstander van moslimscholen, maar zal ze niet tegenwerken. (De Standaard)

Salafist of opportunist - woensdag 16 september 2009
Het portret van Nordine Taouil, de moslimnar krijgt nog meer kleur daar de Staatsveiligheid vindt dat de Antwerpse imam Nordine Taouil (35) zich ophoudt in kringen van ‘salafisten en wahabieten'. Imam Nordine Taouil werkt als controleur bij De Lijn en is de laatste maanden niet meer van het scherm weg te branden. Of het nu is als voorvechter van de hoofddoek, aanhanger van het creationisme of spreker in Brusselse Grote Moskee na de vijfvoudige kindermoord van Geneviève Lhermitte. Taouil is overal aanwezig waar de pers is. De eerste keer dat Taouil het nieuws haalde, was met een oproep tot kalmte toen Dyab Abou Jahjah in de cel vloog. Een gematigde stem, zeg maar. En dat is ook hoe imam Nordine Taouil zichzelf het liefst omschrijft: als een overtuigde maar gematigde moslim. Hij is deeltijds imam in de Brusselse Grote Moskee, preekte in de moskee van Merksem en gaat nu voor in de Antwerpse Muslimin-moskee. Toen hij in maart 2005 met 1.360stemmen verkozen werd in de Belgische Moslimraad zei hij aan De Standaard: ‘Imams moeten een rol spelen in de maatschappij. Ze moeten openstaan voor andere overtuigingen. Ze moeten snel en duidelijk een standpunt innemen over pakweg de aanslagen van 11september 2001 of de moord op Theo Van Gogh.' Bijzonder gematigde taal dus. Maar hoe Taouil het daarna ook probeerde, hij raakte niet verkozen in de Moslimexecutieve, het orgaan dat de moslims in ons land vertegenwoordigt. De oorzaak was dat de Staatsveiligheid daar een negatief advies had over gegeven omdat Taouil zich volgens hen, ondanks zijn verzoenende taal in het openbaar, te veel in extremistische milieus ophield. Hij zou tijdens zijn preken de extremistische uitspraken niet schuwen. Alain Winants, de administrateur-generaal van De Staatsveiligheid preciseerde maandagavond in het VRT-programma Terzake dat Taouil in 2005 ten tijde van het advies actief was in ‘wahabitische en salafistische kringen in binnen- en buitenland.' Zowel wahabieten als salafisten zijn ultraconservatief. Beide strekkingen staan vooral in Saoedi-Arabië heel sterk. Wahabieten interpreteren de koran zo letterlijk mogelijk, vergelijkbaar met de manier waarop de fundamentalistische christenen in de VS de Bijbel interpreteren. Salafisten proberen te leven zoals de moslims dat deden ten tijde van Mohammed, voor hen is dat de ideale wereld. De taliban zijn salafisten. Waarom Taouil de kant heeft gekozen van de ultraconservatieve islam, is minder duidelijk. Hij staat niet bekend als kandidaat bommenlegger en is geen aanhanger van Bin Laden. In de rapporten van de Staatsveiligheid die aanleiding gaven tot het negatief advies blijkt geen enkel verband te bestaan tussen Taouil en moslimterrorisme. Volgens onze bronnen was er in dat rapport zeker ook geen sprake dat Taouil jonge moslims ertoe zou aanzetten om naar de moslimscholen, de madrassa's, in Pakistan of elders te trekken. Mensen uit zijn kennissenkring zien hem dan ook eerder als een opportunist en een praatjesmaker dan als een overtuigd wahabiet-salafist. ‘Het klopt dat Taouil zichzelf vooral richt naar Saudi-Arabië waar een zeer reactionaire vorm van de islam gepredikt en geleerd wordt', klinkt het. ‘Maar hij doet dat vooral uit opportunistische overwegingen. Taouil is geen voltijdse imam. Als hij door de Saudi's wordt aangesteld als imam is zijn broodje gebakken. Daarom moeit hij zich met alles en daarom doet hij vaak conservatieve uitspraken.' In de moslimgemeenschap vertegenwoordigt Taouil slechts een miniem aantal mensen. ‘Hij is de nar van onze gemeenschap. Niemand neemt hem au sérieux', klinkt het. (De Standaard)

Tolerantie als sleutelwoord
Robert Poort - redakteur van MVG Mormonen voor Vrede en Gerechtigheid - voegde ook iets aan dit artikel toe en hij verwees naast het raakvlak met onze - vrijwel niet zichtbare - verbondskleding verder:
"Het sleutelwoord blijft 'tolerantie'. Dat is waar het om gaat. Het mormoonse magazine “Deseret News” schreef een artikel over hoofddoeken en religieuze kleding in de VS. (zie website onderaan). Als Heiligen der Laatste Dagen, deel uitmakend van een religieuze minderheidsgroep die voor Nederland en Vlaanderen min of meer allochtoon is, zouden we ons sterk kunnen maken voor de rechten van anderen op dit terrein. Hans Noot startte inmiddels “de Gerard Noodt Stichting voor vrijheid van godsdienst en meningsovertuiging.” Verder kunnen we ons ook afvragen hoe tolerant we zelf zijn op het gebied van kleding en uiterlijk. We kunnen dicht bij huis beginnen: regelmatig komen we in onze kerkelijke wijken en gemeenten vrienden en 'onderzoekers' tegen die niet gewend zijn aan onze religieuze (zondagse) kleding. Witte overhemden en stropdas, lange rokken en netjes dichtgeknoopte blouses met mouwen, geen tatoeages noch overmaat aan oorbellen. Het valt ons niet eens meer op, we realiseren ons niet dat we zelf ook 'religieuze' kledingsnormen hanteren, maar buitenstaanders wel. Iemand zei eens heel grappig, maar eigenlijk ook heel droevig, dat als Jezus bij ons op zondag in de kerk op bezoek zou komen, hij wel eens met vreemde ogen zou kunnen worden aangekeken worden omdat hij ongeschoren met lang haar, nogal ruige kleding, blote voeten en sandalen en mogelijk een transpiratiegeur verspreidend door het ontbreken van deodorant, uit de toon zou vallen. Misschien zou Hem gevraagd worden naar huis te gaan omdat hij niet aan onze normen voldeed. Op het werk, op school, en ja, in de kerk, komen we mensen tegen die zich 'anders' kleden en hoe tolerant, in woord en gedachte, zijn we daarbij? Durven we erkennen dat het meer om culturele dan om tolerante normen gaat? Onze protestante en calvinistische achtergrond heeft ons vervreemd van de schoonheid van het menselijk lichaam en heeft sensualiteit en seksualiteit op z'n minst verdacht gemaakt, soms zelfs als zondig verklaard. Onze 'mormoonse' kledingsvoorschriften komen nadrukkelijk uit diezelfde puriteinse hoek. In Latijns Amerika en Afrika liggen die normen heel anders. We hebben de allergrootste moeite met boerka's maar vergeten dat onze 'nonnen' vroeger vrijwel identieke religieuze kleding droegen; ik herinner me mijn katholieke school in Utrecht waar nonnen en eveneens in het zwart geklede fraters les gaven. Ik heb er niets aan overgehouden hoor! Vrijheid blijheid. Hier in de VS is het kruis nog heel prominent aanwezig. Niet alleen op kerken, maar ook als sierraad."

Modeverschijnselen
Vooral de RKK Mexicaanse invloed maakt een modeverschijnsel los onder jongeren. Ik vermeld dan die beeldjes in plastiek. Van die groen oplichtende Maria en Christusbeelden (The Green Jesus). Ook spreken we over grote tatoeage op nek en borst waarbij vooral kruis- en heilig hartmotieven gebruikt worden! Mijn zoon die in een alternatieve punkband speelt liet er ook zijn schouder voltekenen. Ik huiver er van als ik het zie. Maar ik zeg er niets over omdat het zijn bewuste en persoonlijke keuze was. Gelukkig werden er geen godsdienstige tekens gebruikt, maar het is wel een rood, blauw en groen golvend modern kantwerk. Zo heeft hij wat weg van “the Illustrated Man” van de SF auteur Ray Bradbury. En durven we dan beweren dat die knapen minder geestelijk ingesteld zijn dan wij? Dat doen we impliciet eigenlijk wel. 

Open Forum
Volgens een aantal leden hoorde dit artikel niet thuis in de Antwerpse wijkkrant, het was te heet en te onafgewerkt voor zo’n krantje. Daarom gaf ik het door aan de MVG website en aan Robert Poort. Die kon er misschien een “Open Forum” van maken en reacties sprokkelen. Deze problematiek doet zich niet echt voor in onze wijk. Jean Huysman, leraar aan de Hoge School voor vergelijkende godsdienst in Antwerpen, vindt dat een dergelijk artikel zeer grondig en gedifferentieerd moeten belicht worden.

Er zijn nog vele onbeantwoorde vragen! Wat leren de moslims zelf over het dragen van een hoofddoek? Wat ligt aan de oorsprong van deze gewoonte? Is het om hun echtgenoot te behagen en hun gelaat en lichaam te verstoppen voor andere mannen? In Antwerpen echter gaat het niet over gehuwde moslima’s maar over tieners. Wordt deze mode hen niet opgedrongen door strenge ouders en bazige broers? Ze grijpen terug naar zeer oude gebruiken die niet met hun tijd meegaan. In hun eigen thuisland is het hoofddoek meestal al uit het straatbeeld verdwenen en in België wille ze heiliger zijn dan de teksten in de Koran. Vermoedelijk zijn alle moslims niet even strikt in dit verband. Mogelijk zijn er diverse meningen binnen de moslimgemeenschap. Jean zou die dingen ook wel eens echt willen weten, maar heeft de tijd niet om dat echt te gaan onderzoeken. Maar hij is wel van plan om de moslimgemeenschap eens uit te nodigen bij onze JOVO's om die gemeenschap beter te leren kennen. Ook zou het interessant zijn om te weten hoe men daarover denkt en handelt, niet alleen in Amerika, maar ook in de diverse Europese landen. Een interessant onderwerp voor een boeiende thesis van een student godsdienstwetenschappen.


Na te lezen details:

http://www.deseretnews.com/article/705327946/3-states-still-ban-religious-clothing-on-teachers.html

http://mvgcontact.org/GerardNoodtStichting.htm

http://kerkvanjezuschristus.hyves.nl/forum/3038271/t5hj/Kleding_en_uiterlijk/

 

Mormoons Forum


reageer hier

Uit het straatbeeld verdwenen?
Ik lees dat "in hun eigen thuisland is het hoofddoek meestal al uit het straatbeeld verdwenen".
Is dat juist? Worden hoofddoeken in Turkije, het Midden-Oosten, en Noord Afrika niet meer gedragen?
En: is "thuisland" gewoon een vlaamse uitdrukking, of een nogal ongelukkige woordkeus?


reageer hier

Maria, moeder van Jezus
Ja, dat klopt wel van die 'nonnen'. Gek eigenlijk dat we ons nu opeens zo storen aan die hoofddoekjes.
Trouwens, draagt Maria - de moeder van Jezus - op vrijwel alle afbeeldingen van haar ook niet een hoofddoek?
Religieuze tolerantie houdt niet op bij de eigen geloofstraditie, zou ik zeggen.
Komt de angst voor hoofddoeken uit de niet-godsdienstige hoek van de maatschappij? Dat lijkt er wel op.
Aan de andere kant denk ik wel eens dat geloofsgroeperingen ook eens moeten nadenken over hoe ze bij anderen overkomen. In een (engelstalig) artikel komt Michael Young tot de conclusie dat religie's zelf in belangrijke mate godsdienstvrijheid kunnen bevorderen: http://www.meridianmagazine.com/ideas/020422europe.html
Als dat zo is, durven we dan ook erkennen dat in Nederland en Vlaanderen veel mensen niet zo gediend zijn van de nadrukkelijke aanwezigheid van mormoonse zendelingen op hoeken van straten en pleinen? Waarom niet eens nadenken over methoden die wat beter aansluiten bij onze hedendaagse cultuur? Natuurlijk is godsdienstvrijheid een groot goed, maar waarom niet wat met meer gevoel voor de gevoelens van onze naaste omgaan op een manier die hen aanspreekt?
Ik las ergens over het succes van het honkbalprogramma door zendelingen onder jongeren in Nederland, m.a.w. er zijn misschien creatievere mogelijkheden die niet het 'hoofddoek-effect' op anderen hebben.


reageer hier


Zuid-Europa en Midden-Oosten
Die vergelijking met Maria, de moeder van Christus, vond ik gewoon weg tof!
Daar had ik nog niet bij stil gestaan en dan zonder naar de godsdientige aspect te willen verwijzen, zat het hoofddoek al vlug in een vervormde vorm in ons straatbeeld van elke dag verborgen. In het Midden Oosten was het ook een zeer praktisch kledingsstuk tegen het opdwarrelende stof  van de zanderige landwegen. Het werd er door mannen en vrouwen gedragen om hun gelaat te beschermen en later zag men het in de RK wereld opduilken, o.a. bij de nonnen die u vermeldde. Maar ook een vrome imitatie van de moeder van Jezus dook op bij oudjes die een zwarte sjaal over hun hoofd trokken als ze naar de markt gingen of een mis gingen bijwonen. Je moet maar eens naar oude Italiaanse en Griekse films kijken. Zelfs als toerist in Griekenland wordt je op je kledij gewezen als je een kerk of een klooster bezoekt en daar wordt dan niet over geroepen? Of misschien duikt er af en toe een boze toerist op die dan het heiligdom niet binnen mag ...


reageer hier

Een uitgebreide reactie van Roy Oomen:
We zijn zelf verantwoordelijk voor deze cultuurconflicten in onze tijd en onze toekomst hangt deels af van hoe we deze vraagstukken aanpakken. (Klik hier voor de volledige beschouwing van Roy Oomen)

reageer hier