MvG logo www.mvgcontact.org

Het Eerste Visoen

Home



Het Eerste Visioen

Annette van Grondelle

In een oude ster (tegenwoordig Liahona) van 1985 vond ik een stukje geschreven door Milton V. Backman jr.

Het gaat over 4 verschillende versies van het eerste visioen van Joseph Smith.

Dit was nieuw voor mij en ik ben er wat meer over gaan zoeken op internet. Het bleek te kloppen. De beide verhalen kwamen overeen.

Bij Wikipedia alleen de feiten, en in de Liahona dezelfde feiten plus uitleg waarom ze zo verschillend zijn.

 

Milton legt uit dat er over het eerste visioen in een jeugdwerkklas andere dingen naar voren komen en besproken worden dan in een klas hogepriesters. Dat lijkt me logisch.

De vier versies zijn afkomstig van 4 secretarissen op verschillende momenten, vanuit verschillende perspectieven, voor verschillende mensen en verschillende doeleinden.

Dit begrijp ik ook wel, maar toch zou er dan nog steeds één versie moeten zijn. Bij de een wat meer uitgediept met meer of minder details, maar toch dezelfde basis.

 

Daarna vertelt Milton dat wanneer een verdachte een voorval in precies dezelfde woorden vertelt dit af doet aan zijn geloofwaardigheid. De rechter en advocaat gaan twijfelen. Dit vind ik onzin. De woorden mogen verschillen doch het verhaal moet dezelfde strekking hebben en moet op de cruciale punten gelijkluidend zijn.

Zo niet, dan zullen ze je misschien niet direct kunnen veroordelen als er niet meer ander bewijs is, maar ze gaan je wel in de gaten houden en zoeken naar bewijs. Dit zie je bijvoorbeeld in het geval van Joran v d S. die van moord wordt verdacht maar steeds met andere verhalen komt.

 

Milton haalt de vergelijking aan met de 4 evangeliën. Die verschillen nogal onderling en zouden daarom juist waar zijn.

Als 4 verschillende mensen over hetzelfde onderwerp verschillende versies schrijven of vertellen is dat iets heel anders. Omdat mensen verschillend zijn, beleven ze de dingen anders, letten ieder op andere details.

Bovendien zijn de evangeliën niet door ooggetuigen geschreven, maar jaren na de dood van Jezus opgeschreven door mensen die het van horen zeggen moesten hebben. Dan is het logisch dat er verschillen in zitten. Dan geldt slechts de strekking van de geschiedenis, zoals het lege graf of de kruisiging. Het zijn wel verschillende versies, maar toch met één strekking en door verschillende personen geschreven.

 

Toen Joseph Smith veertien jaar was en zijn geestelijke ervaring in het bos had gehad werd hij door de geestelijken in de buurt niet geloofd. Hij werd zelfs lelijk behandeld en bekritiseerd.

Hij schreef niets op tussen de jaren 1820 en 1830.

 

Het oudste geschreven verslag dateert uit 1832. Het is een autobiografie over zijn jeugd en hoe hij studeerde om verder te komen om zijn grammatica te verbeteren. Hij had een visioen gehad toen hij in zijn 15 of 16 levensjaar was. Maar 16 was een tussenvoegsel en moeilijk te lezen. Aldus Milton.

Dan beschrijft hij ook zijn wonderbaarlijke visioen. 

Nadat hij verschillende geloofspunten had onderzocht vertelt hij de Heer te hebben aangeroepen om genade, daar er geen ander was., tot wie hij zich wenden kon.

Terwijl hij aldus de Heer aanriep, getuigt Joseph, werd ik vervuld met de Geest Gods en de Heer opende de hemelen voor mij, zeggende: Joseph, mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven. Ga heen en wandel volgens mijn wet en onderhoud mijn geboden. zie ik ben de Heer der Heerlijkheid. Ik ben gekruisigd voor de wereld opdat allen die in mijn naam geloven het eeuwige leven moge hebben.

Na te hebben vernomen dat Jezus was gekruisigd, voor de wereld, en dat allen die in Hem geloofden het eeuwige leven zouden hebben, kreeg Joseph te horen dat de Zaligmaker spoedig terug zou keren in de wolk bekleed met de heerlijkheid van de Vader.

 

Dit moet een mooi visioen geweest zijn lijkt me. 

Milton gaat verder met de verontschuldiging dat het 12 jaar geleden was dat dit visioen opgetekend was en daardoor misschien wat verschilde in details. Dat kan ik me wel voorstellen. Dat hij ook niet meer precies wist of hij nou 14 of 15 of misschien zelfs 16 jaar was maakt ook niet zoveel uit. Maar je weet volgens mij wel wie en hoeveel personen je zag. Dat maakt mijns inziens zo’n indruk dat je het nooit meer vergeet.

 

In latere versies spreekt Joseph van een sterke tegenwerkende kracht vlak voor het visioen en in de drie versies na 1832 heeft hij het over twee personen. 

In 1835 vertelde Joseph zijn relaas aan een Joodse geestelijke, Robert Matthias.

Dit verhaal werd later overgenomen in de geschiedenis van Joseph.

Dit keer stond er in dat hij twee personen zag plus vele engelen.

Eerst kwam er één persoon en later kwam er één bij. Zo is het geschreven door

Warren Cowdery en verklaard door Joseph op 9 november.

 

In een korte verklaring op 14 november 1835 vertelde hij waarschijnlijk aan emand dat hij zijn eerste engelenbezoek heeft gehad toen hij een jaar of 14 was.

Aldus Milton Backman.

 

Het leek wel of Joseph er moeite mee had om zijn ervaringen, dat hij God de Vader en Jezus had gezien, te vertellen aan niet-leden. Ik kan me dat wel voorstellen gezien de eerdere ervaringen. Misschien noemt hij het daarom wel engelenbezoek. 

 

In 1838 was er weer een relaas.

Hier wordt bij verteld dat het visioen in het voorjaar plaats vond in 1820. Dan moet hij toch geweten hebben hoe oud hij precies was?

In de twee verhalen in 1835 en 1842 beschreef Joseph de verschijningen zonder ze te identificeren. Ondertussen schreven leden over de visioenen en dat Joseph had gezegd dat het de Vader en de Zoon waren.

 

Het relaas uit 1842

 

In 1838 had Joseph geschreven dat Jezus hem vertelde dat alle geloofsbelijdenissen een gruwel in Gods oog waren.

In 1842 echter vertelden de personen hem dat alle kerkgenootschappen in verkeerde leerstellingen geloofden, en dat geen van hen door God als Zijn kerk en koninkrijk werd erkend. En er werd hemj nadrukkelijk geboden zich er niet mee in te laten.

 

Ook vertelde Joseph dat hem werd beloofd dat de volheid van het evangelie hem op een bepaald moment bekend zou worden gemaakt. Tot zover Milton.

 

 

Ik vind dat er nogal wat verschillen inzitten. Van één persoon, die zich als Jezus Christus bekend maakte en Joseph zijn zonden vergaf geschreven in 1832. Dan naar twee personen pus vele engelen in 1835, eerst één persoon terwijl de ander zich er later bijvoegde. In 1938 wordt verteld ook wanneer het precies plaats vond en dat alle geloofsbelijdenissen een gruwel waren en in 1842 ten slotte dat alle kerken een gruwel waren en niet door God erkend. En dat de volheid aan hem bekend gemaakt zou worden.

M a w er zou een nieuwe kerk gesticht worden.

 

Zelf heb ik geleerd dat Joseph in het bos ging bidden. Hij werd overweldigd door een boze macht, maar dat hij daar weer uit verlost werd. Dan ziet hij twee hemelse wezens. De één wijst naar de ander en zegt:”Dit is mijn geliefde Zoon, hoor Hem.

Dan wordt Joseph verteld dat hij zich bij geen enkele kerk moet aansluiten omdat ze alle ongelijk hadden en al hun geloofsbelijdenissen een gruwel in zijn ogen waren en dat die belijders allen verdorven waren. Zij naderen mij met hun lippen maar hun hart is verre van Mij. Zij verkondigen als leerstellingen geboden van mensen en hebben een schijn van godsvrucht, maar verloochenen de kracht ervan.(geschiedenis van Joseph Smith uit de Parel van Grote Waarde)

 

Maar zijn niet bijna alle kerken zo begonnen? Zich niet kunnen vinden in het bestaande en dan zelf maar beginnen.

Ook Maarten Luther had visioenen gehad, en Emanuel Swedenborg, Mohammed en nog vele anderen.

 

Maar nu zou de Kerk van Christus hersteld worden. Maar hoezo herstelt? Wat was er dan fout gegaan?

Jezus, had geen kerk gesticht. In de eerste eeuw na Christus was er geen kerk. Zelfs geen kerkgebouwen, die kwamen pas veel later.

Mensen kwamen bij elkaar thuis of op het open veld en zongen en onderwezen elkaar. Wel gebruikte men het avondmaal, maar dat was een eten en drinken met elkaar, zoals ook Jezus met zijn discipelen deed. Een echte rite is het pas later geworden.

 

Wat wel eens vergeten wordt is dat de eerste Christenen Joden waren. Jezus zelf natuurlijk als eerst, maar ook zijn 12 vrienden en nog vele anderen. We kunnen lezen in de Bijbel dat Jezus, maar ook de apostelen, gewoon nog naar de Joodse tempel gingen en synagoge. Dat deden ze nog heel lang. Paulus bracht zelfs niet-joden mee, wat hem echter niet in dank werd afgenomen. Op zijn minst moesten ze besneden zijn volgens sommigen der Farizeeën.

Maar daar gingen de leiders niet mee akkoord. Lees Handelingen 14 maar eens.

 

 

Maar sommigen van de Farizeeërs die christen waren geworden, zeiden: "Als  die mensen christenen willen zijn, moeten zij zich ook laten besnijden en de wetten van Mozes houden!"

6 ¶ De apostelen en leiders kwamen in een speciale vergadering bijeen om deze  kwestie te bespreken.

7  Na veel heen en weer gepraat stond Petrus op. "Mannen broeders", zei hij,  "u weet allemaal dat God mij uit uw midden heeft uitgekozen om het goede  nieuws van Jezus Christus aan de andere volken bekend te maken, zodat  ook zij in Hem kunnen geloven.

8  God heeft dat bevestigd door hun, net als ons, de Heilige Geest te geven.

9  Hij maakt geen verschil tussen hen en ons. Doordat zij in Jezus Christus  geloven, heeft Hij hun hart van kwaad gezuiverd.

10  Wel, waarom wilt u het beter weten dan God, door deze nieuwe christenen  een juk op de schouders te leggen dat voor ons en onze voorouders al te  zwaar was?

11  Wij geloven immers op dezelfde wijze als zij gered te worden, door de genade van de Here Jezus!"

 

2  Toen werd het stil in de bijeenkomst. Iedereen ging ervoor zitten om te luisteren naar wat Paulus en Barnabas te zeggen hadden. God had door deze twee mannen geweldige dingen en grote wonderen onder de vreemde volken gedaan.

13  Nadat zij waren uitgesproken, nam Jakobus het woord. "Luister, mannen broeders.

14 Petrus heeft ons verteld hoe God voor het eerst mensen van een ander volk benaderde om hen tot Zijn volk te maken.

15 Dat klopt met wat de profeet Amos heeft geschreven. Hij schreef namens God:

16 ‘Ik zal terugkeren om het vervallen huis van David te herbouwen. Op de plaats van de ruïne zal Ik een nieuw gebouw neerzetten,

17 zodat de rest van de mensheid de Here zal zoeken, alle vreemde volken die Ik voor Mijzelf heb opgeëist.

18 Dat heb Ik Mij vanaf het begin al zich voorgenomen.’

19 Daarom vind ik dat wij de niet-joden die God gehoorzamen, niet moeten lastigvallen met de wet van Mozes.

20  Het enige wat wij hun zullen schrijven, is dat zij niets mogen eten van wat aan afgoden geofferd is; dat zij geen hoererij mogen plegen; dat zij geen vlees mogen eten van dieren die door verstikking zijn gedood en dat zij geen bloed mogen eten of drinken.

21 Want sinds jaar en dag zijn er in alle steden mensen, die de wet van Mozes bekendmaken. Elke sabbat wordt de wet in de synagoge voorgelezen."

22 ¶ Toen besloten de apostelen en de leiders enkelen uit hun midden met Paulus  en Barnabas mee te sturen naar Antiochië. De hele gemeente was het daarmee eens. Degenen die daarvoor werden uitgekozen, waren Judas (die ook wel Barsabbas werd genoemd) en Silas. Twee mannen die een belangrijke plaats in de gemeente hadden.

23  Zij kregen een brief mee, waarin stond: "Beste broeders in Antiochië,  Syrië en Cilicië.

24  Wij hebben gehoord dat er bij u, die niet van Joodse afkomst bent, grote opschudding en onzekerheid is ontstaan door wat sommigen van ons u hebben verteld. Wel, dat hebben zij niet in onze opdracht gedaan.

25 Daarom leek het ons goed twee mannen uit te kiezen en naar u toe te sturen, samen met onze vrienden Barnabas en Paulus,

26 die hun leven voor de naam van onze Here Jezus Christus op het spel hebben gezet.

27 De twee mannen die wij sturen, zijn Judas en Silas. Zij zullen u vertellen wat wij besloten hebben.

28 De Heilige Geest en wij hebben namelijk besloten u geen verdere verplichtingen op te leggen dan deze noodzakelijke dingen:

29 eet niets van wat aan afgoden geofferd is; eet of drink geen bloed; eet geen vlees van dieren die door verstikking ter dood gebracht zijn en pleeg geen hoererij. Als u zich daaraan houdt, is het goed. Wij wensen u het allerbeste."

 

      Als je dan leest in vers 28 dat er geen verdere verplichtingen opgelegd werden, denk ik, waar komen dan nu al die ge- en verboden vandaan?

Liefde, daar draait het om. Geen geboden of verplichte liefde, maar puur uit het

hart.

Een echte lijn van wetten, geboden en dogma was er nog niet. Er was zelfs geen Bijbel.

Kerkvader Irenaeus was de eerste die een canon maakte, het nieuwe testament, zoals wij die kennen. Irenaeus werd in ongeveer 177 na christus bisschop(paus) over de inmiddels ontstane kerk en hij stelde de canon vast. Dus pas in de tweede eeuw!

Er waren toen veel evangeliën, maar hij koos er vier. Voor elke windstreek één.

En de andere evangeliën? Die moesten worden vernietigd.

 

Het oudste evangelie, is vermoedelijk het Thomas evangelie. Heel mooi, maar….gnostisch. Het had meegedraaid in de bijeenkomsten tot…. de kerkvaders Irenaeus en Tertullianus en Augustinus kwamen. Toen mocht het niet meer. Maar toen mocht haast niets meer. Zij bepaalden wie wat mocht doen, wat er gelezen mocht worden en wie dat mochten lezen. En gnosis, het zelf denken, het zelf contact hebben met de geest, mocht al helemaal niet meer. En zo is het eigenlijk nog steeds wat de kerken betreft.

In het eerste begin gingen christendom en gnostiek samen, gewoon in één dienst. Maar de kerkvaders wilden macht en daar paste zelf denken en eigen inspiratie niet bij.

Er werden geloofsbelijdenissen en dogma’s opgesteld en alles wat daar buiten viel moest weg. Eigenlijk ook de vrouwen.

In de eerste tijd na Christus stonden vrouwen in hoog aanzien, maar toen de kerk een instituut werd mochten ze er alleen nog maar zijn, eigenlijk liever ook dat niet, maar er moest nu eenmaal voortgeplant worden.

 

Dan zien we dat gnostici uit de kerk verdwijnen en dat terwijl zij zulke geestelijke mensen waren.

Gnostische boeken moesten verdwijnen, eigenlijk alles op geestelijk gebied en wat buiten de Bijbel of de boeken van de kerkvaders viel. En zo werden vele boeken verbrand. Geen vrijheid van meningsuiting en je reinste censuur vele eeuwen lang.

Maar gelukkig hebben sommige mensen de boeken veilig opgeborgen en begraven of in grotten verstopt. En in de vorige eeuw zijn er een aantal gevonden bij het Egyptische plaatsje Nag Hammadi.

Gnostiek neemt nu weer hand over hand toe en zet mensen weer zelf aan het denken.

 

Volgens de officiële versie van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen verschenen God de Vader en Jezus Christus aan Joseph Smith en zeiden hem zich bij geen enkele kerk aan te sluiten, daar zij een gruwel in Gods ogen waren.

Dit was gezien het voorafgaande een schitterend antwoord.

Maar helaas… dan komt er weer een kerk bij. Weer met dogma’s en wetten. En weer met een onduidelijk begin.

Als we echt terug willen naar het oorspronkelijke, dan moeten we terug naar het niets. Naar mensen die met elkaar het avondmaal eten, over Jezus praten, met elkaar zingen en elkaar onderwijzen. Geen hiërarchie, vrouwen en mannen gelijk.

Geen wetten, geen dogma’s en zelf contact met God zoeken. Wat dat laatste betreft gaf Joseph Smith een goed voorbeeld, alleen wel precies onthouden wat je gezien hebt en je daaraan houden naar de mensen toe. Want zo’n ervaring vergeet je toch nooit!

 

Mormoons Forum  

 

Visioenen, Herstellingen, Openbaringen  

Ik las zojuist het artikel van Annette van Grondelle met aandacht en instemming.
Het artikel uit de Ster van 1985 van Milton V. Backman geeft aannemelijke antwoorden op de vraag hoe dat nu eigenlijk zit met de uiteenlopende versies van het Eerste Visioen, waarbij we mogen vaststellen dat die uiteenlopende versies vervolgens voedingbodem werden voor een aantal dogma's.

We spreken terecht vol lof over de moedige pioniers van die begintijd en stellen vast dat kerk, dogma, en autoriteit centraal stonden in het leven van Heiligen der Laatste Dagen die destijds uitdrukkelijk behoefte hadden aan sociale, leerstellige, en politieke eenheid. Anno 2009 - als Heiligen der Laatste Dagen in Nederland - liggen de zaken natuurlijk wel even anders. Politiek en maatschappelijk speelt de Kerk bij ons nauwelijks een rol; ons stemgedrag en onze vrienden en kennissenkring staan los van de kerkelijke organisatie. Alleen in Utah en omstreken is daar eigenlijk nog sprake van, want de overgrote meerderheid van de leden van de Kerk woont immers niet meer in Utah ...
V.w.b. het leerstellige: als we er geen moeite mee hebben om met verschillende versies van het Eerste Visioen te leven, dan lijkt me dat een mooi aanknopingspunt om ook op andere terreinen ons gezichtsveld te verruimen!
Het begrip 'Herstelling' geeft per definitie al aan waar het om gaat: net zoals ten tijde van Joseph Smith hebben we ook nu nog behoefte aan zoals Annette van Grondelle het uitdrukt: 'geen wetten, geen dogma, zelf contact met God zoeken'.
We moeten inderdaad zoals zij schrijft steeds weer 'terug naar de basis' - noem het maar bekering - als individu en als instituut.

Er zijn echter heel veel mensen die in groei naar geestelijke zelfstandigheid nog duidelijk behoefte hebben aan dogma's en aan regels, en ik kan me dat in veel gevallen heel goed voorstellen. Immers, net zoals verschillende versies van het Eerste Visioen geen probleem zijn, zo hoeven uiteenlopende versies van 'het Heilige der Laatste Dagen zijn' ook absoluut geen probleem te zijn!

 

 

Mormoons Dilemma?

Ik vond op het internet een artikeltje over hoe zwaar de gouden platen die Joseph Smith ontving geweest zouden moeten zijn: klik hier.
Dergelijke zaken laten zien hoe weinig een letterlijke benadering van kerkelijke geschiedenis en leerstellingen oplevert ...

 

 

Reactie van Annette van Grondelle  

In uw reactie staat dat we terecht respect mogen hebben voor de moedige pioniers. En dat is ook zo. Mijn hart gaat naar hen uit. Uit bewondering, maar ook uit medeleven.

Hoeveel verdriet, moeite energie moet het die mensen gekost hebben om de trektochten te maken. Natuurlijk, ze gingen vol geloof, dachten dat dit de enige weg was. En dat was het ook gezien de vervolgingen.

Maar al dit lijden is op basis van onduidelijke verhalen over visioenen.

 

Nu – Anno 2009.

 Staat onze vrienden- en kennissenkring wel los van de kerk?

Jonge mensen wordt toch aangeraden om vooral met vrienden binnen de kerk om te gaan en hun huwelijkspartner binnen de kerk te zoeken.

Als er een verjaardagsfeestje is en er komen zowel kerkleden als familie dan vormen zich al snel twee groepjes. Zij en wij.

 

Kerken kunnen troost bieden. Veel mensen voelen zich geborgen en veilig. Het is de poort naar de hemel. Leiders wijzen de weg, dus zelf geen verantwoording, maar stomweg volgen. En veel mensen vinden dit prettig. Een rustpunt in de woelige wereld.

 

Maar kerken houden ook dom en dat is jammer. Dogma’s vallen tussen God en de mens in omdat je moet geloven zoals geboden en je je daardoor afsluit van antwoorden van binnenuit en die je allang weet. Wij zingen, ik ben een kind van God.

Gnostici zeggen, wij komen uit het licht en zijn onze oorspronkelijke aard vergeten en daarmee de antwoorden. Wij kunnen ons onze aard weer herinneren, maar dan moeten we op zoek. Kerken geven op iedere vraag een vaststaand antwoord, een geloofsbelijdenis. Maar gnostici vragen de dingen aan zichzelf en verenigd met het Al (god) komen zij zelf tot antwoorden. Liefde en vrijheid van denken zijn voorwaarden.

 

In het evangelie van Thomas staat:

Jezus zei:

Laat hij die zoekt voortgaan met zoeken totdat hij vindt.

En wanneer hij vindt zal hij geschokt zijn en geschokt zijnde zal hij zich verwonderen en hij zal koning zijn over het Al.

En koning zijnde zal hij zijn rust hervinden.

 

Geschokt zijn is hier blij zijn met een inzicht die je eerst niet had. Verwondering omdat je dat inzicht herkend, diep in je altijd al geweten hebt.

Dan komt blijdschap over wat je gevonden hebt en vindt je rust.

 

Je bent koning over je eigen gedachten.

 

Dit Thomas evangelie werd in het begin gewoon gebruikt. Het is vermoedelijk ouder dan de 4 evangeliën die we zo goed kennen.

 

Toen de katholieke kerk al stevig in zijn schoenen stond begonnen ze de zelfstandige gelovigen en met name de gnostici, die goede christenen waren, systematisch te vervolgen.

Ten tijde dat Augustinus bisschop van Cartago was, leefde er in Rome ene

Pelagius. Hij sprak over vrijheid van denken. Hij ontkende de overdracht van de erfzonde en andere zaken.

 

Augustinus merkt de populariteit van Pelagius en is bang voor zijn invloed.

Hij laat snel een synode in Jeruzalem bijeen roepen en stuurt enkele afgevaardigden.

Pelagius wordt stevig ondervraagd, maar niemand kan iets kwaads ontdekken en hij mag verder gewoon zijn gang gaan.

De bisschop van Bethlehem, vriend van Augustinus, is het hier niet mee eens en waarschuwt Augustinus.

Deze is woedend en vraagt een nieuwe synode aan in Diaspolis. Maar opnieuw wordt Pelagius vrijgesproken van ketterij.

 

Augustinus wordt nog nijdiger en onderhandeld met paus Innocentius. Deze wil dan Pelagius en aanhangers excommuniceren. Maar vóór hij dit kan doen overlijdt hij.

De volgende paus, Zosimus, neemt kennis van wat Pelagius zegt en zag er helemaal geen kwaad in en schrijft dat ook aan Augustinus.

Dan schrijft Augustinus aan keizer Honorius en schenkt hem 80 Nubische paarden.

Honorius beveelt dan dat het uit moet zijn met hetgeen Pelagius zegt en zet paus Zosimus onder druk en dreigde Rome te plunderen als deze Pelagius niet zou excommuniceren. Zosimus bezweek onder dit dreigement en zo verdween weer een stukje gnostiek, vanaf het begin zo gewaardeerd, van het toneel. En dat gaat zo door tot het laatste beetje zelfstandig denken uit de kerk verdwenen is.

 

Kerkhervormers scheidden zich later wel van Rome af, maar ook daar is het vrije denken taboe.

Maar niet iedereen is het daarmee eens.

 

Want de rede werkt door eigen kracht en heeft geen

versterking door menselijk gezag van node.

Johannes Eriugena

 

Het volgende is uit het evangelie van de waarheid, gevonden bij Nag Hammadi

 

Zo waren zij onwetend aangaande de Oorsprong

daar zij deze niet zagen.

 Doordat dit zich uitte in angst en verwarring

en instabiliteit en twijfel en verdeeldheid,

waren er veel waandenkbeelden

en loze onzinnigheden waaraan zij leden,

alsof ze in slaap gedompeld waren en aan verwarde dromen ten prooi.

Ze vluchten ergens heen,

of zijn niet bij machte vooruit te komen bij de achtervolging van anderen,

of ze zijn aan het slaan,

of ze krijgen zelf slaag,

of ze vallen van grote hoogte,

of ze vliegen door de lucht, hoewel ze geen vleugels hebben.

Dan weer is het of iemand hen vermoordt, al is er niemand die hen achtervolgt,

of zij doden zelf die hen nastaan, want ze zijn met bloed bevlekt.

Tot het moment dat zij die dit alles meemaken wakker worden:

Zij die in al deze verwarringen waren, zien dan

niets,

omdat het geen reële dingen zijn.

Zo is het met hen die de onwetendheid hebben afgeworpen als de slaap:

Ze houden haar niet voor iets reëelst,

noch houden ze haar werken voor werkelijkheden,

maar ze laten ze achter zich als een droom in de nacht.

De kennis van de Oorsprong beschouwen ze als het morgenlicht.

Zo heeft iedereen als in slaap gehandeld toen hij onwetend was,

En zo is hij tot kennis gekomen alsof hij ontwaakte.

Gelukkig de mens die zal terugkeren en ontwaken,

gelukzalig hij die de ogen der blinden geopend heeft.      

 

 Annette van Grondelle

 

Met dank aan Bram Moerland over de geschiedenis van de Roomse Kerk in het boek Katharen en de val van Montségur.

 

 

 

Lezers reageren

Lieve Annette,
Hartelijk dank voor je bijdrage en je gave van schrijven, ik heb er van genoten om dit te lezen.
God,s zegen.
(Een oude vriend van Henk en Annette)
W.B.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik spreek tot hen die willen horen.

Die niet de taal van hun hart tot zwijgen brengen

door hun aards gerichte denken.

Maar de taal willen verstaan van het hart,

dat zich jubelend tot de Heer verheft.

Want slechts in dit verstaan is vrede gelegen:

Een vrede, die alle verstand te boven gaat,

Een vrede, die de mens tot wijsheid leidt.

Het licht van de eeuwige waarheid verlichte onze ziel.

 

Zarathoestra