Birgit Swaters

(verslag Robert Poort)

De kunstenares werkt in een gemengde techniek van fotografie, acryl en tekst.
Het formaat varieert van klein tot monumentaal.
Zij fotografeert zelf, soms aan de oevers van rivieren in het noorden van ons land, soms ook ver weg in de tropen.
Het werk neemt vaak de vorm aan van een reisverhaal, herinneringen aan momenten van verwondering.
In de thematiek zoekt zij de melancholie.
De materie, het lichaam, het leven is kwetsbaar en onvolmaakt.
Het verlangen naar schoonheid, liefde en transformatie is ontroerend.
En aandoenlijk is het ontoereikende van het menselijk streven ernaar.

Wat heeft dit werk van de Culemborgse kunstenares Birgit Swaters te maken met
MVG - Mormonen voor Vrede en Gerechtigheid?

Los van het feit dat Birgit een van de twee favoriete schoonzussen is van MVG redakteur Robert Poort, op het eerste gezicht misschien niet zo veel. Maar wacht eens even...
Als we beseffen dat beeldende kunst een manier kan zijn om uiting te geven aan 'het onuitsprekelijke' in ons bestaan, dan gaat het kunstwerk van Birgit ons misschien nog meer aanspreken dan op het eerste gezicht het geval was..

In het bovenstaande profiel van de kunstenares wordt vermeld dat zij zelf fotografeert,
soms aan de oevers van rivieren in het noorden van ons land, soms ook ver weg in de tropen. Haar werk neemt vaak de vorm aan van een reisverhaal, herinneringen aan momenten van verwondering. En dat spreekt ons natuurlijk aan.
Als mensen onderweg naar (het bijna net zo "abstracte') 'Zion', komen we allerlei mensen tegen langs onze spirituele paden, die eveneens op weg zijn.
Toen Birgit de bovenstaande - tot kunstwerk getransformeerde - foto maakte, kunen we ons afvragen waar en onder welke omstandigheden zij dit deed.
Zag zij een dode vogel langs de kant van de weg?
Of was de vogel springlevend, in volle vlucht, maar realiseerde Birgit zich dat zijn bestaan, evenals het onze, eigenlijk maar heel 'vluchtig' en kortstondig is?
Wat een bevoorrechte positie heeft de kunstenares eigenlijk. Heel intensief bezig mogen zijn met vragen van leven en dood, en in het vluchtige en kortstondig bestaan tussen die twee begrippen zoveel mogelijk ervaringen, 'verwonderingen' vast te leggen.
In haar thematiek zoekt zij de melancholie, en ook dat motief voelen we aan.
Misschien is spiritualiteit iets van die melancholie, het zich realiseren dat we eigenlijk maar vreemdelingen zijn hier op aarde, pelgrims en reizigers, intuitief aanvoelend dat we ver van huis zijn in een ver en vreemd land met heiwee naar huis.
"De materie, het lichaam, het leven is kwetsbaar en onvolmaakt.", en dat geldt voor alle mensen en alle schepselen, en: Het verlangen naar schoonheid, liefde en transformatie is ontroerend.
Voelen we al iets meer aan van de innerlijke beweegredenen van de kunstenares?
Geestelijkheid en creativiteit habben natuurlijk alles met elkaar te maken.
En tenslotte: " aandoenlijk is het ontoereikende van het menselijk streven ernaar."

Aandoenlijk ook is de onderstaande foto van Birgit en het allermooiste kunstwerk dat zij ooit heeft voortgebracht: haar dochtertje, mijn lieve nichtje Siba!

Dank je wel Birgit, voor je verlangen om schoonheid, liefde en transformatie met ons te delen. Volgens mij heeft je kunstwerk alles met Vrede en Gerechtigheid te maken...



10-2005