Boekje Bezield Leiden - Religieuze verscheidenheid in Leiden-1

Op 12 december 2007 bestond het Leids Dispuut voor Studenten van Religie Kosmikos vijf jaar. Ter gelegenheid van dit eerste lustrum bracht het dispuut een boekje uit over de verscheidenheid aan religieuze uitingen in Leiden en omgeving, onder de titel: Bezield Leiden. Deze activiteit werd door Kerk en Wereld gesubsidieerd.

De studenten portretteren in dit boekje een tiental uiteenlopende, meer of minder prominente religieuze bewegingen dat in de regio Leiden actief is, met als rode draad de vraag welke bijdrage deze gemeenschappen leveren aan de ‘bezieling' van de stad.

Inmiddels werden de eerste bezoekjes aan gemeenschappen afgelegd, onder andere aan de Mormonengemeente. Hieronder volgt een eerste impressie.

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (Mormonen)

'Zo, dus jullie komen eens kijken hoe wij het hier doen?' grapt bisschop Botter (33) als hij ons heeft begroet in de blinkend schone hal van de kerk aan de Brahmslaan 2. Er staan mensen te praten na de zondagsschool en voorafgaand aan het Avondmaalsprogramma. We worden aan enkelen voorgesteld, en voelen ons welkom. De mannen èn de jongens dragen smetteloos witte overhemden de vrouwen en meisjes jurk of rok. Ze stralen de blijheid van een feestdag uit. Ze hebben er al een heel programma op zitten als wij om 11 uur binnen komen. Dat programma begint om half 10 met gescheiden bijeenkomsten voor mannen ('Priesterschapsvergadering'), vrouwen ('Zusters Hulp Vereniging'), en kinderen (Jeugdwerk), gevolgd door de gemengde Zondagsschool. Het Avondmaalsprogramma is het laatste onderdeel van de bijeenkomsten op zondag. Binnen de kortste keren weet bijna iedereen waar we vandaan komen en waarom we er zijn. Na afloop spreken we met Annelies de Haas.

Annelies de Haas: fijn om te weten dat het leven een doel heeft

"Wat ik het meest aantrekkelijke van mijn geloof vind? Dat je weet waar je vandaan komt, waarom je hier bent en dat het leven een doel heeft! Dat je kunt leren wat jouw doel is. En het allerbelangrijkste is voor mij Christus en zijn zoenoffer. Dat iemand zoiets voor je over heeft....!  Ook vind ik het fijn te weten dat, als je probeert goed te leven en je bekeert, dat je dan in het hiernamaals verder kunt leven. Ik ben al vanaf mijn tweede jaar bij de kerk betrokken, toen mijn ouders ermee in contact kwamen via zendelingen aan de deur, en zich bekeerd hebben. Op mijn 8e ben ik gedoopt. In het begin wordt alles je aangereikt, en hoort het gewoon bij je leven. Maar op een gegeven moment moet je er zelf voor kiezen. En dat is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Toch heb ik geen geloofscrisis of zo doorgemaakt; het is allemaal waar gebleven door de jaren heen. Door betrokken te zijn en actief,  kom je erachter of je het ook echt gelooft. Het geloof is het allerbelangrijkste in mijn leven. Op mijn 22e ben ik op zending gegaan, naar Griekenland. Ja, ik moest van tevoren Grieks leren, en zelfs in vrij korte tijd. Die anderhalf jaar zending waren wel een grote uitdaging. Onze uitvalsbasis was een kleine wijk, die gehuisvest was in een kantoorpand. We gingen soms de deuren langs, soms spraken we mensen op straat aan. We werden ook wel eens agressief benaderd. Mijn man heb ik hier in de kerk leren kennen. Vrienden hebben we vooral onder kerkleden. Het communiceert nu eenmaal gemakkelijker met mensen die dezelfde levenswijze hebben. Natuuurlijk hebben we via werk en school wel contact met andersdenkenden. Als onze baby geboren wordt, ga ik met mijn baan stoppen. Het gezin is voor ons heel belangrijk; het is een grote verantwoordelijkheid om ouder te zijn. De kerk laat vrouwen vrij in de keuze of ze stoppen met werken, maar velen maken dezelfde keuze als ik".

 

bron: http://www.kerkenwereld.nl